NEISTRAŽENE I MALO POZNATE ZEMLJE

Zemlje koje su u prošlosti bile opterećene unutrašnjim sukobima i građanskim ratovima, a imaju prirodne lepote i bogatu kulturu, danas konkurišu najpoznatijim turističkim destinacijama. Pošto je i turistima i agencijama ponuda već toliko poznatih putovanja po evropskim prestonicama, Mediteranu i američkim megapolisima postala dosadna, već neko vreme postoji velika potražnja za malo drugačijim odredištima. Ovde ćemo navesti samo neke od njih, koje imaju šta ponude turistima željnim nečeg novog, neistraženog, i koje nude određenu dozu egzotike.

Kambodža - desničarski vojni udar koji je izvršen 1970. godine doveo je do dve decenije dugog i krvavog rata koji je okončan 1989. godine, kada je Kambodža pobedom završila Vijetnamski rat. Godine 1997. dolazi do manjeg državnog udara, ali od tada se stanje u zemlji skoro potpuno stabilizovalo. Kambodža nikada nije dobila neku znatniju pomoć razvijenih zemalja, zbog čega je polako i teško stigla do statusa sigurne zemlje. Danas sve veći broj turista uživa u predivnom gradu Pnom Penu, čuvenom hramu Ankor Vat, kao i na romantičnim peščanim plažama Sikanukvila (Sihanoukville).

Indonezija - ovu zemlju čini 17.000 ostrva nastanjenih narodima različitih kultura, religija i političkih uverenja. Iako je posle Drugog svetskog rata dobila nezavisnost, prvu polovinu 20. veka provela je pokušavajući da pomiri razlike među svojim stanovništvom. Korupcija i politička nestabilnost dugo vremena su bile glavna obeležja ovog prirodnog raja na zemlji, ali posle 2004, kada su održani prvi predsednički izbori, zemlja je postala znatno stabilnija. Ostrva su, doduše, često pod udarom prirodnih katastrofa, ali čak ni one ne mogu da obeshrabre mnogobrojne svetske putnike koji se ni po koju cenu ne odriču Indonezije. Spektakularna ostrva, kao što su Bali, Lombok i Sumbave, fantastične su destinacije za vodene sportove s jeftinim smeštajem. Idealno za sve ljubitelje tropske idile.

Angola - ova afrička zemlja nekada je bila portugalska kolonija, zbog čega je tokom 20. veka došlo do velikih građanskih nemira. Pošto je je 1979. svrgnuta portugalska vlast, usledili su mnogobrojni gerilski sukobi zavađenih frakcija koji su svoju kulminaciju imali u građanskom ratu koji je trajao od 1975. do 2002. Posle uspostavljanja mira, politička situacija je počela da se smiruje. Iako je još daleko od potpune demokratije, stabilnost je sve izvesnija, zbog čega su i nacionalni parkovi te jedinstvene afričke zemlje sve posećeniji.

Peru - početkom 19. veka dobio je nezavisnost koja je ceo vek bila obeležena sukobima za prevlast na teritoriji ove države. U prvoj polovini 20. veka stabilnost u zemlji je pokušala da uspostavi vojska, koja je izvršila vojni udar. Krajem 20. veka prevaziđeni su problemi vezani za krijumčarenje droge, kao i pogranični sukobi s Ekvadorom. Danas se ta država smatra sigurnom i atraktivnom, idealnom za ljubitelje drevnih civilizacija, koji nipošto ne propuštaju da posete sveti grad Inka - Maču Pikču.

Severna Irska - nastala od provincije Ulster (uglavnom protestantsko stanovništvo), 1921. godine podeljena je između Severne Irske i Republike Irske. Od 1969. ovde vlada stanje slično građanskom ratu, između socijalno i politički ugrožene katoličke manjine (IRA) i protestantske većine. Godine 1998. sklopljen je mirovni sporazum između irskog pokreta za oslobođenje Šin Fejn, protestantske Ulster Unionist Party, britanske i irske vlade. Deceniju posle ovog sporazuma ova mala i sve mirnija zemlja svojim gostima pokazuje jednu od najlepših obala na svetu sa stenovitom atrakcijom Causeway Coast (Divova stolica) kao najvećim turističkim mamcem. Belfast je od depresivnog i zatvorenog grada postao kosmopolitski centar pun odličnih hotela, s klubovima i restoranima koji nastoje da privuku barem deo mlade turističke klijentele Dablina.

NAJLEPŠA REKA NA SVETU

Jedinstvena kolumbijska rijeka Caño Cristales svake godine nakratko procvjeta. U tom je kratkom razdoblju njezina koloristička osebujnost zaista nevjerojatna.


'Najljepša rijeka na svijetu', 'rijeka pet boja' i 'rijeka koja vodi u raj' – sve su to nazivi ove rijeke koja slovi za jedinstveno prirodno čudo.

Rijeka Caño Cristales veći se dio godine ne razlikuje od ostalih rijeka, međutim svake godine njome se razliju dugine boje.

Foto: atlasobscura.com


Za vrijeme vlažnih kolumbijskih razdoblja voda je duboka, rijeka teče brzo, dno rijeke se zamagli, te alge koje se nalaze u rijeci ne dobivaju dovoljno svjetla.

Foto: atlasobscura.com


Za vrijeme suhih razdoblja nema dovoljno vode za razvoj života u rijeci, no između vlažnog i suhog razdoblja, kada su uvjeti u rijeci idealni, mnoge vrste algi i mahovina procvjetaju pružajući nevjerojatni spektar boja.

KINA

Zaboravite na trenutak sve što znate o Kini, najmnogoljudnijoj zemlji svijeta, i pogledajte fotografije koje doslovno oduzimaju dah. Otputujte, a da se ne pomaknete s mjesta!


Dr. Feng Jiang želio je svijet upoznati s ljepotama zemlje u kojoj se rodio, i to na način da pokaže prije svega prirodu, a ne znamenitosti za koje velika većina ljudi zna.

Posvetite malo vremena ovom neobičnom putovanju, za koje se ne trebate pomaknuti s mjesta, i uživajte!

FUERTEVENTURA -EVROPSKI HAVAJI

Na samo stotinak kilometara od afričke obale smešteno je špansko ostrvo Fuerteventura. Dok su plaže u Evropi prazne, ovde leto nikada ne prestaje. Divlje, netaknuto, praiskonsko, nezamenljivo, Fuerteventura je veličanstveno kanarsko ostrvo. Njegove plaže su beskonačno dugačke, a po metar visoke dine privlače oko svakog turiste. Zelene oaze nalaze se usred divljeg planinskog pejzaža, a između, kao mali biseri, smeštena su lepo uređena sela. Topli povetarac koji duva na plažama Kanarskih ostrva garantuje predivan odmor.

Fuerteventuru nazivaju još i Havajima Evrope. Ime su joj dali oduševljeni surferi, koji su prvi iskoristili idealni vetar koji stalno duva. Međutim, odavno se već priča da je veliko područje dina El Jable kod grada Koralehoa (Corralejo) ili plaža kojoj se ne vidi kraj, između obalskog područja Costa Calma i Esquinzo pa sve do Morro Jable/Jandia Playa idealno područje za fantastičan odmor. Ako želite da dođete do usamljenih plaža Playa de Cofete i Playa de Barlovento de Jandia na jugozapadu ostrva, obavezno u avanturu krenite organizovanom džip turom. Krivudavim putevima dolazi se do grada Betankurije (Betancuria). Stare kuće, samostan, umetnički predmeti i predivan restoran "Casa Santa Maria" daju poseban šarm najlepšem selu na ostrvu.

Fiestas (svečanosti) deo su kulturnog nasleđa ostrva Fuerteventura. Vrhunac je istorijski spektakl koji se održava u gradu Tuineheu. Tada se slavi dan kada su 1740. godine s ostrva proterani engleski pljačkaši. Pre nego što iz Puerto del Rosario ponovo poletite nazad u Evropu, isplati se malo razgledati i ovaj grad. Mnogobrojne prodavnice i najveći supermarket na ostrvu pozivaju da obavezno s ovog putovanja ponesete suvenir koji ćete tu kupiti. U kafiću s terasom Tinguaro dobićete carajillo (espreso s konjakom) i predivan pogled na luku i more.

SEVERNA AMERIKA

KANKUN

Iako ovih dana pri spomenu Meksika svi odmah misle na "svinjski grip", ova zemlja je i jedna od onih egzotičnih destinacija koju bi, ako čovek ima mogućnosti, trebalo posetiti makar jednom u životu. Naravno, prva asocijacija na letovalište u Meksiku je Kankun (Cancun). Nekada je to bio Akapulko, ali Kankun je poslednjih godina postao najlepše i najluksuznije meksičko letovalište.

Dolazak u Kankun je zaista nezaboravan. Prizor koji prvi ugledate iz aviona sigurno ćete pamtiti celog života. Velika površina tirkiznoplavog mora i tanka nit na kojoj se nalaze prelepi hoteli, tržni centri, restorani. Za nekih 20 minuta vožnje (ili više, ukoliko vam je smeštaj udaljeniji) stižete do konačnog odredišta, do hotelske zone, koja se prostire na nekih 23 kilometra. Do hotela se vozite širokim Bulevarom Kukulkan (Bulevar Kukulcan), koji opslužuje čitavo letovalište. Odmah ćete uočiti dobro uređene zelene površine ispred hotela. Hoteli u toj zoni uglavnom su deluks kategorije, sa 4 i 5 zvezdica. Prilikom dolaska u hotel čeka vas koktel dobrodošlice i ljubazno osoblje.

Plaže su prelepe, a boja mora fantastična, od tirkizne do indigoplave. Pored prelepog Karipskog mora, u Kankunu se nalazi i laguna. Zbog mirnije vodene površine laguna se preporučuje za vožnju čamcem, skuterima i za druge zabave na vodi. Južno od Kankuna počinje Riviera Maya, 130 kilometara duga obala s nekoliko letovališta. Najposećenija je Plaja del Karmen (Playa del Carmen), koja se prostire do Tuluma. Kankun je mesto koje nikada ne spava, u svako doba dana i noći nešto se dešava. Gostima je na raspolaganju više od 350 restorana i sve svetske kuhinje, od meksičke, preko američke, do italijanske, francuske, kineske, japanske i ostalih azijskih kuhinja. U hotelskoj zoni mogu se naći neki od najvećih disko klubova na svetu - Senor Frogs, Coco Bongo, La Boom, Hard Rock Cafe i mnogi drugi. U svakom slučaju, sa svih strana dopire latino i druga muzika, u varijanti tehno, džez ili rok.

Pored dobre zabave i prelepog Karipskog mora, tu su i luksuzni tržni centri koji nude robu sa svetskih tržišta. Jedan od najlepših tržnih centara u Kankunu je La isla, koji podseća na Veneciju, jer je napravljen na vodi. U Kankunu, u centru letovališta nalazi se Aquarium Cancun, gde se može kupati s delfinima i gledati njihov šou. Na oko 40 minuta vožnje od Kankuna je prelepi park Xcaret, koji nudi bezbroj mogućnosti. Pored kupanja s delfinima, fokama i slikanja s papagajima, flamingosima, u večernjim satima odvija se sjajan šou koji ne treba propustiti.

Na oko 200 kilometara od Kankuna nalazi se veliko arheološko nalazište Čičen Ica (Chichen Itza), jedno od sedam svetskih čuda. Centrom dominira velika stepenasta piramida, majanski hram Kukulkan, poznata i kao El kastiljo, građena po solarnom kalendaru. Kankun godišnje poseti oko tri miliona turista, od kojih dobar deo predstavlja stalnu klijentelu. Glavna sezona traje od polovine decembra pa sve do uskršnjih praznika, ali se, s obzirom na veliku potražnju, sve više prenosi i na jul i avgust. Meksiko, to jest Kankun, treba videti i doživeti. Naravno, sada je potreban i dodatni oprez, jer ne treba zaboraviti na "svinjski grip"!


KURAKAO

Koga god put nanese na Kurakao (Curaqao), ostrvo u Karipskom moru, oduševiće se rajskom lepotom njegovog kristalnoplavog mora i peščanih plaža. Na samom jugu Karipskog arhipelaga smešten je predivni dragulj, ostrvo Kurakao. Sunce sija cele godine. Kišni periodi su podjednako nepoznat pojam kao i nevreme, jer se Kurakao nalazi van pojasa u kojem se javljaju uragani. Gostoljubivi domaćini, koji će vas zaraziti svojom životnom radošću, garantuju bezbrižan odmor na predivnim, beskrajnim peščanim plažama.

Salsa, rege, marenge (ples tipičan za ostrvo Tumba) - muzika i ples sastavni su deo karipskog načina života, pa tako i ovog ostrva. Glavni centar zabave je Mambo Beach Bar na plaži pored velikog morskog akvarijuma, kao i letnjikovac Brievengat, koji je posebno omiljen među lokalnim stanovništvom.

Glavni grad ovog predivnog ostrva je Viljemštad (Willemstad). Od 1997. godine on je pod zaštitom UNESCO-a i svojim istorijskim znamenitostima, lepim uličicama i živopisnim pročeljima kuća svedoči o slavnoj prošlosti ostrva Kurakao, koje je do 1954. godine pripadalo Holandiji. Tu je uticaj bogatih trgovaca izražen više nego na drugim ostrvima. Trgovci su mu doneli blagostanje i učinili ga jednim od najsigurnijih mesta za život na svetu. Ovde treba posetiti staru tržnicu, koja se nalazi iza poštanske zgrade. Na njoj se može odlično i jeftino jesti i kupiti sveža, tek ulovljena riba.

Mnogobrojne predivne plaže u uvalama takođe su nezaboravne za posetu. Neke od njih su Blue Bay, Santa Barbara Beach, plaža u okolini Westpunt-a ili skoro beskonačno dugačka plaža Jan Thiel Beach. Sitni koralni pesak na obali košijskog ostrva, Malog Kurakaoa, divan je za šetnje.

VUČJA JAMA

Putem kroz gustu šumu, pa preko proplanaka s močvarnim terenom, petnaestak minuta vožnje od poslednjeg naselja, dolazi se do nekad najčuvanijeg mesta u tada, ratom okrvavljenoj Evropi. Danas je to turistička atrakcija koja još uvek skriva u sebi mnoštvo tajni i otvorenih pitanja. Mesto koje je poznato i kao poprište atentata na vođu nacističke Nemačke, Adolfa Hitlera, zove se Vučja jama (Wolfsschanze).

Nekadašnja najvažnija komandna baza nacističke vojske zauzima oko 800 hektara šume, u okviru koje je jazbina u kojoj je Hitler proveo više od tri godine i najviše i najvažnije komande izdao baš iz tog mesta, iz svog bunkera, koji zauzima centralno mesto ovog pomalo sablasnog utvrđenja. Teren koji je zauzimala Vučja jama, a koji se sastojao od oko 150 objekata, od kojih su većina bili bunkeri generala nacističke Nemačke, nije slučajano izabran da bude glavno komandno mesto jedne bolesne i izopačene ideje.

Teren nekadašnje istočne Pruske, a danas poljske pokrajine Mazurije (Masuria) bio je blizu Istočnog fronta, a njegove prirodne karakteristike - puno jezera i močvara, kao i gusta šuma, napravile su ga nepristupačnim za tenkove i vojne avione. Ceo ovaj teren, uključujući i puteve, bio je prekriven dvostrukom maskirnom mrežom, a objekti su bili prekrivani maskirnom fasadom od morske trave. Komadi zelene mreže napravljene od bakelita i danas se mogu naći na prilaznom putu do same jazbine.

Da je baza bila savršeno logistički isplanirana potvrđuje i to što su u blizini bila i dva aerodroma, pošta, kao i železnica kojom je Hitler putovao u retkim trenucima kada je napuštao jazbinu. Hitler se bojao da leti avionom, koristio ga je samo kad je morao. Sigurnost je garantovalo i nekoliko hiljada savršeno postavljenih mina koje su sovjetske snage uklanjale 18 godina posle završetka Drugog svetskog rata. Iza nekadašnje zgrade administracije, koja je danas preuređena u hotel i restoran, bila je, iako su danas od nje ostali samo temelji, zgrada gde se pre 65 godina, 20. jula, odigrala drama - najozbiljniji pokušaj da se ukloni vođa Trećeg rajha. Naravno u pitanju je čuveni atentat na Hitlera.

VUČJA JAMA

Čuveni atentat na Hitlera izvršio je plemić i nemački pukovnik Klaus fon Štaufenberg (Claus Schenk Graf von Stauffenberg) u akciji koja je poznata pod imenom "Valkira", a događaj je autentično prikazan i u filmu holivudske produkcije, s Tomom Kruzom u glavnoj ulozi. Klaus fon Štaufenberg savršeno planira akciju likvidacije Adolfa Hitlera, ali nekoliko nepovoljnih okolnosti i igra slučaja osuđuju je na neuspeh i strašnu kaznu. Štaufenberg završava na stratištu, ali njegova žena i deca uspevaju da prežive, što istoričari često ističu kao fenomen koji nije karakterističan za nacistički režim. Pukovnik je imao petoro dece, a jedan od njegovih sinova, Bertold, kasnije je postao general nemačke savezne vojske.

Bunker broj 13 bio je najbolje opremljen. Imao je 1.500 kvadratnih metara, od čega je unutrašnji prostor bunkera bio oko 300 kvadratnih metara. Osam metara debeli zidovi i krov sastavljeni su iz dva sloja, a između njih je bila izdrobljena cigla koja je trebalo da posluži kao amortizer u slučaju snažnih bombardovanja. S desne strane diktatorovog bunkera bile su kuhinja i radne prostorije, koje su imale prozore. Na vrh bunkera vode stepenice napravljene od armature, gde su se svakodnevno smenjivale straža i protivvazdušna odbrana. Informacije da su radnici koji su gradili Hitlerovu bazu kasnije streljani pokazale su se kao netačne, jer je Vučju jamu tri godine gradila nemačka kompanija Organisation Todt (OT). Do danas su obavijene velom tajne brojne pojedinosti povezane s izgradnjom ovog objekta, jer građevinski nacrti nikad nisu pronađeni. Radovi su trajali i zimi. Korišćena je glatka armatura, koja ni posle 65 godina nije korodirala.

Hitlerovu Vučju jamu, u kojoj je tokom Drugog svetskog rata boravilo oko 2.000 osoba, kako su i je sagradili, Nemci su i srušili prilikom povlačenja, bežeći pred naletima sovjetske Crvene armije. Iako je za gradnju nekoliko desetina bunkera i pratećih objekata utrošeno toliko novca da se mogao sagraditi gradić za nekih 10.000 stanovnika, nacistička vojska ju je "savršeno" minirala. Zidovi su padali ka spolja, a krov se urušavao u sredinu objekta. Uništenju Vučje jame i povlačenju nacista prethodilo je detaljno izmeštanje i odnošenje u Nemačku svega što je imalo vrednost i bilo kakav značaj za naciste. Jedan od i danas dobro sačuvanih objekata od cigle bila je kuća druge najmoćnije osobe u Trećem rajhu - Hermana Geringa (Hermann Wilhelm Göring). Pošto je bio Hitlerova desna ruka, Gering je u Vučjoj jami imao, kao jedan od retkih, povlasticu da živi u kući s prozorima i vratima.